კაცი, რომელიც იცინის სარტრზე

ლიტერატურაზე შეყვარებული ადამიანებს “ჩვეულებრივი” ადამიანებისგან განსხვავებით, ერთი დამატებითი მიზეზი აქვთ ეგოიზმისთვის – უყვართ მწერლების მისაკუთრება და წყენისგან შეიძლება იტირონ კიდეც, თუკი აღმოაჩენენ რომ მწერალზე, რომელიც მხოლოდ მათი საყვარელი მწერალი ეგონათ, […]

Read Article →

ამეღიკული ვუაიაჟი

ყველაზე მეტად წერის დაწყება მიჭირს ხოლმე, მით უმეტეს მაშინ, როცა ძალიან ბევრი რამ მაქვს სათქმელი. ახლა ზუსტად ეგ მომენტია – ორი კვირის თავგადასავლები ერთ პოსტში უნდა ჩავატიო. Challenge accepted. იმდენი […]

Read Article →

“პატრიარქი-მზე”და მისი ხელშეუვალობა

„სახელმწიფო, ეს მე ვარ“, – ლუი XIV-მ ხუთი საუკუნის წინ წარმოთქვა და ამ ერთი ფრაზით განგვიმარტა აბსოლუტიზმი მათ, ვისაც ხანდახან ვიკიპედიის დასერჩვა გვეზარება. დღეს აბსოლუტიზმი აღარაა აქტუალური, მაგრამ ზოგიერთ ქვეყანაში, […]

Read Article →

ვდგავარ შარვალჩახდილი, გოდოს მოლოდინში

გარშემო არაფერია, ყველგან სიცარიელეა. არ ვიცით სად ვართ, როდის და როგორ. ვიცით მხოლოდ, რომ „აქ“ ვართ, „ამ დროს“, ისიც „ალბათ“, რადგან „ყოველთვის გამოტყვრება რაღაც ისეთი, რაც შთაბეჭდილებას გვიქმნის ვარსებობთ“. „ალბათ“ […]

Read Article →

The good, the bad and the Hippo

არის ასეთი წიგნი „ყველა ჩემი მეგობარი სუპერგმირია“. სამწუხაროდ, ამ წიგნის მხოლოდ სათაური ვიცი, მაგრამ მისი ცოდნაც საკმარისია იმისთვის, რომ ამ სათაურით  აღვწერო დღევანდელი ემოციები. კი, ყველა ჩემი მეგობარი სუპერგმირია და […]

Read Article →